09.04.2008
12:59
Prezentacja 1
ZAKOŃCZENIE:
Dziękuję Państwu za uwagę.
Egzamin trwa ok. 25 minut. Twoja prezentacja zajęła 15 min, przez pozostałe 10 min Komisja poprowadzi rozmowę, w której podejmie zagadnienia i skieruje do ciebie pytania dotyczące treści twojego wystąpienia, wymagając (np.)
- znajomości historii, filozofii i założeń teoretyczno-literackich danej epoki
- przedstawienia biografii i ideologii twórczej autorów na tle ówczesnych nurtów kulturowych
- okoliczności powstania przywoływanych tekstów kultury, etapów w twórczości autorów
- odwołania do treści pozycji wskazanych w literaturze przedmiotu
- wyjaśnienia użytych terminów, podania przykładów
- powtórnego sformułowania i omówienia wniosków >> spróbuj wyrazić je w innych słowach!
- streszczenia wywodu w kilku zdaniach (np. współrzędnie złożonych) lub w równoważnikach zdań
- usystematyzowania argumentów przemawiających za danym wnioskiem poprzez krótkie ich wyliczenie
- uzupełnienia bądź rozszerzenia wskazanych kontekstów
- odniesienia do własnych doświadczeń i przemyśleń
- wskazania przykładów realizacji tematu w innych dziełach literackich i tekstach kultury
- umotywowania decyzji o wyborze danego tematu
Przykładowe pytania i odpowiedzi do powyższej prezentacji:
Wymień kryteria typologii zapożyczeń leksykalnych w języku polskim.
Zapożyczenia leksykalne z języków obcych rozróżniamy ze względu na mechanizm zapożyczenia i sposób adaptacji w języku polskim. Dzielimy je na: zapożyczenia formalno-semantyczne, inaczej: zapożyczenia właściwie, repliki strukturalne, repliki semantyczne oraz cytaty. W każdej z tych grup wyróżniamy podgrupy zapożyczeń wyrazowych i frazeologicznych.
Anafora a paralelizm składniowy. Wyjaśnij związek i różnicę obu tropów stylistycznych.
Anafora to powtórzenie tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych segmentów wypowiedzi: grup składniowych, zdań, wersów, strof zazwyczaj ukształtowanych pararelnie. Pararelizm jest więc zjawiskiem szerszym i odnosi się do powtórzenia poprzez wprowadzenie w ciąg wypowiedzi analogicznych elementów - podobnie zbudowanych, realizujących wspólny schemat, równoległych pod względem formalnym i znaczeniowym - które mogą występować w obrębie każdego poziomu organizacji wypowiedzi. Pararelizm dotyczyć może np. analogicznej składni zdania jak ma to miejsce w przytaczanym tekście Paska - wówczas jest to pararelizm składniowy, inaczej: syntaktyczny.
Dziękuję Państwu za uwagę.
Egzamin trwa ok. 25 minut. Twoja prezentacja zajęła 15 min, przez pozostałe 10 min Komisja poprowadzi rozmowę, w której podejmie zagadnienia i skieruje do ciebie pytania dotyczące treści twojego wystąpienia, wymagając (np.)
- znajomości historii, filozofii i założeń teoretyczno-literackich danej epoki
- przedstawienia biografii i ideologii twórczej autorów na tle ówczesnych nurtów kulturowych
- okoliczności powstania przywoływanych tekstów kultury, etapów w twórczości autorów
- odwołania do treści pozycji wskazanych w literaturze przedmiotu
- wyjaśnienia użytych terminów, podania przykładów
- powtórnego sformułowania i omówienia wniosków >> spróbuj wyrazić je w innych słowach!
- streszczenia wywodu w kilku zdaniach (np. współrzędnie złożonych) lub w równoważnikach zdań
- usystematyzowania argumentów przemawiających za danym wnioskiem poprzez krótkie ich wyliczenie
- uzupełnienia bądź rozszerzenia wskazanych kontekstów
- odniesienia do własnych doświadczeń i przemyśleń
- wskazania przykładów realizacji tematu w innych dziełach literackich i tekstach kultury
- umotywowania decyzji o wyborze danego tematu
Przykładowe pytania i odpowiedzi do powyższej prezentacji:
Wymień kryteria typologii zapożyczeń leksykalnych w języku polskim.
Zapożyczenia leksykalne z języków obcych rozróżniamy ze względu na mechanizm zapożyczenia i sposób adaptacji w języku polskim. Dzielimy je na: zapożyczenia formalno-semantyczne, inaczej: zapożyczenia właściwie, repliki strukturalne, repliki semantyczne oraz cytaty. W każdej z tych grup wyróżniamy podgrupy zapożyczeń wyrazowych i frazeologicznych.
Anafora a paralelizm składniowy. Wyjaśnij związek i różnicę obu tropów stylistycznych.
Anafora to powtórzenie tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych segmentów wypowiedzi: grup składniowych, zdań, wersów, strof zazwyczaj ukształtowanych pararelnie. Pararelizm jest więc zjawiskiem szerszym i odnosi się do powtórzenia poprzez wprowadzenie w ciąg wypowiedzi analogicznych elementów - podobnie zbudowanych, realizujących wspólny schemat, równoległych pod względem formalnym i znaczeniowym - które mogą występować w obrębie każdego poziomu organizacji wypowiedzi. Pararelizm dotyczyć może np. analogicznej składni zdania jak ma to miejsce w przytaczanym tekście Paska - wówczas jest to pararelizm składniowy, inaczej: syntaktyczny.
Ocena:
słabe
nic specjalnego
dobre
bardzo dobre
znakomite
3.6
26 głosów





