Znajdź kurs, studia, szkolenie

Powstanie dwóch państw niemieckich po drugiej wojnie światowej

Martyna Bandurewicz
01.09.2009 , aktualizacja: 02.02.2015 13:45
A A A Drukuj
NRD

NRD (shutterstock)

Po zakończeniu działań wojennych w Europie, na przełomie lipca i sierpnia 1945 roku, odbyła się w Poczdamie ostatnia z konferencji Wielkiej Trójki w zmienionym składzie. Zabrakło zmarłego prezydenta Franklina Delano Roosevelta, którego zastąpił Harry Truman, a w miejsce Winstona Churchilla, pod koniec konferencji, pojawił się nowy premier Wielkiej Brytanii Clement Attlee. Zmianie uległa również atmosfera prowadzonych rozmów.
Konferencja poczdamska

Między dotychczasowymi bliskimi współpracownikami wyraźnie narastało napięcie. Dawał się już odczuć przedsmak zimnej wojny. Coraz trudniejsze było ustalenie wspólnego stanowiska.

Jednym z głównych tematów konferencji poczdamskiej była kwestia niemiecka. Ustalono zasady funkcjonowania podzielonych na cztery strefy okupacyjne Niemiec. Władzę najwyższą miała sprawować Sojusznicza Rada Kontroli Niemiec, złożona z głównodowodzących sił zbrojnych ZSRR, USA, Wielkiej Brytanii i Francji.

Zadecydowano o polityce "4 razy D":

- demilitaryzacji (rozbrojeniu)

- demokratyzacji (likwidacji ustroju totalitarnego)

- denazyfikacji (wyplenieniu nazizmu)

- dekartelizacji (rozbiciu wielkiego przemysłu niemieckiego).

Wytyczono również wschodnią granicę państwa niemieckiego, przy czym utracone ziemie zostały oddane pod polską administrację. Ludność niemiecka zamieszkująca te tereny miała zostać wysiedlona.

Reparacje wojenne miały być egzekwowane przez mocarstwa ze swoich stref okupacyjnych.

Zbrodniarze wojenni mieli być postawieni przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym.

Sprawa niemiecka w polityce ZSRR i Zachodu

Sprawa niemiecka stała się kartą przetargową w rozgrywce pomiędzy ZSRR a Zachodem w czasie nasilającej się zimnej wojny. Józef Stalin liczył, że po wycofaniu się aliantów powstaną zjednoczone, neutralne Niemcy, które byłyby otwarte na wpływy radzieckie.

Z kolei Amerykaninie w ramach realizacji doktryny powstrzymywania komunizmu (doktryna Trumana) chcieli włączyć ziemie niemieckie do gospodarczych i militarnych struktur Europy Zachodniej. Zapowiedział to w swoim przemówieniu, wygłoszonym we wrześniu 1946 roku sekretarz stanu USA John Byrnes.

Zwracając się do Niemców powiedział, że "naród amerykański pragnie pomóc narodowi niemieckiemu w odzyskaniu poczesnego miejsca wśród wolnych i miłujących pokój narodów świata". Dodał, że reparacje niemieckie muszą odpowiadać możliwościom ich gospodarki i nie mogą jej dewastować. Zaproponował włączenie Niemiec do europejskiej gospodarki.

Na terenach okupowanych przez państwa zachodnie szybko zrezygnowano z odbierania majątku na poczet reparacji wojennych, wręcz przeciwnie, zaczęto Niemcom udzielać pomocy gospodarczej. Zachowano tam wielką własność prywatną i wprowadzono szeroki system pomocy socjalnej dla uboższej ludności. Budowano także demokratyczny system rządów.

Powstało wiele partii politycznych, spośród których najsilniejsze były partie chadeckie: CDU i CSU. Taka polityka przełożyła się na wzrost sympatii Niemców do aliantów okupujących zachodnie tereny Niemiec.

Zupełnie inaczej kształtowała się sytuacja w strefie radzieckiej. ZSRR prowadził rabunkową politykę pod pretekstem konfiskaty dóbr na poczet reparacji wojennych. Wdrażał reformy społeczno-polityczne: nacjonalizację i kolektywizację.

Wprowadził też system monopartyjny. Jedyną partią, która pozostała na scenie politycznej była komunistyczna partia SED.

Zobacz więcej na temat:

Komentarze (1)
Zaloguj się
  • Gość: Monika

    Oceniono 8 razy 6

    Ciekawe informacje :)

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Polecamy