Na podstawie zebranych danych wyodrębniliśmy sześć wymiarów opisu kierunków kształcenia:

potencjał naukowy - informacje na temat wykładowców: liczby pracowników naukowo-dydaktycznych i dydaktycznych łącznie oraz w podziale na osoby z tytułem profesora i stopniem naukowym doktora habilitowanego i doktora, posiadanych przez uczelnię uprawnień od nadawania stopni naukowych oraz liczbę nadanych stopni naukowych;

dostęp do źródeł naukowych - dane na temat udostępnianych studentom zbiorów bibliotecznych, zarówno książek, jak i czasopism naukowych;

obiekty uczelniane - dane dotyczące obiektów dydaktycznych, sportowych i socjalnych, z których korzystają studenci (dostępna dla studentów powierzchnia np. sal wykładowych wpływa istotnie na komfort nauki);

informatyzację - zapewnienie studentom możliwości korzystania z internetu na terenie uczelni, a także wprowadzenie rozwiązań informatycznych usprawniających jej funkcjonowanie (np. e-legitymacja, e-indeks, e-dziekanat, platforma e-learningowa). Ten wymiar uwzględnia również dostęp do elektronicznych czasopism naukowych oraz baz bibliograficzno-abstraktowych i pełnotekstowych, które znacznie poszerzają dostęp studenta do aktualnych osiągnięć nauki i świadczą o rozwoju uczelni w sferze informatyzacji i dostępu do informacji;

umiędzynarodowienie - wymiar o coraz większym znaczeniu w momencie, kiedy normą stają się wymiany studenckie, wyjazdy na zagraniczne uczelnie na okres semestru lub roku akademickiego. Obejmuje dane na temat liczby uczelni zagranicznych, z którym dana uczelnia prowadzi współpracę naukową / współpracę w ramach wymiany studentów

inicjatywy badawcze - projekty badawcze prowadzone na uczelni. Wymiar ten świadczy o przedsiębiorczości pracowników uczelni, ich zaangażowaniu w rozwój nauki, a dla studentów oznacza możliwość uczestniczenia w projektach badawczych.

Analiza zebranych danych przedstawiona została na wykresach ilustrujących relacje między poszczególnymi uczelniami w obrębie różnych kierunków studiów. Ze względu na pilotażowy charakter badania nie podajemy uzyskanej punktacji, gdyż nie chcemy tworzyć zestawienia uczelni, lecz przedstawić, jakie dane można uzyskać za pomocą zastosowanego podejścia. Wybraliśmy do przedstawienia kierunki najliczniej reprezentowane przez uczelnie i popularne wśród kandydatów na studia. W ramach każdego kierunku przedstawiamy wybrane uczelnie, aby zaprezentować ujawnione różnice. Nie są to wszystkie uczelnie, które udzieliły nam informacji na temat swoich kierunków, gdyż taka liczba danych nie byłaby możliwa do przedstawienia w formie graficznej.

Ciekawym wnioskiem, jaki nasuwa się z analizy wykresów, jest to, że kierunki, których niewątpliwą siłą jest potencjał naukowy i dostęp do źródeł naukowych, często wypadają gorzej na wymiarze informatyzacji. Dotyczy to na przykład kierunków na dużych uniwersytetach publicznych, które mogą pochwalić się utytułowaną kadrą. Uczelnie mniejsze, często niepubliczne, inwestują za to w swój rozwój informatyczny, aby w ten sposób budować wizerunek szkoły nowoczesnej, zaawansowanej technologicznie i rozwijającej się. Możemy to zaobserwować np. w przypadku psychologii na Krakowskiej Akademii im. Frycza-Modrzewskiego na UMCS. KA jest wysoko zinformatyzowana, ale uzyskuje znacznie niższe noty na wymiarze potencjału naukowego, gdzie z kolei najwyżej plasuje się UMCS, w mniejszym stopniu zinformatyzowany.

Można również zaobserwować istotne różnice "intrakierunkowe" - niewiele jest generalnie kierunków wewnętrznie spójnych, czyli takich, które otrzymują wysoką liczbę punktów na wszystkich wymiarach. Większość kierunków rekompensuje niższą pozycję na jednym wymiarze silniejszą na innym. Pokazuje to, że warto prezentować w rankingach nie tylko pozycję ogólną, ale także na poszczególnych wymiarach, tak aby kandydaci na studia mogli spożytkować wyniki pod kątem tego, jakie aspekty kształcenia są dla nich najważniejsze.

Podobnie zarysowują się różnice "intrauczelniane". W przypadku wspomnianego już UMCS, psychologia otrzymała prawie najwyższą liczbę punktów za potencjał naukowy, ale już finanse i rachunkowość na tym samym wymiarze wypadają słabiej niż na pozostałych - znacznie lepiej przedstawia się tam za to np. dostęp do źródeł naukowych. Podobnie nie widać, aby jedna uczelnia dominowała nad innymi we wszystkich kierunkach. Np. finanse i rachunkowość na UE w Krakowie wydaje się zajmować najwyższą pozycję wśród innych uczelni, ale już zarządzanie wypada podobnie jak na konkurencyjnych uczelniach.

Zaprezentowane podejście pozwala więc uchwycić wiele różnic nie tylko między uczelniami, ale także w ich obrębie, i oferuje kandydatom na studia szczegółowe porównanie interesujących ich kierunków.

* Do realizacji badania zastosowaną metodę zbierania danych CAWI (Computer Assisted Web Interviewing).

Wykresy prezentują relacje między wybranymi uczelniami na poszczególnych wymiarach oceny, a także mocniejsze i słabsze aspekty funkcjonowania wybranych kierunków. Mają one na celu ukazanie, jakiego rodzaju informacje można uzyskać dzięki zastosowanemu podejściu do tworzenia rankingów uczelnianych.

Prawo - wykresy ilustrują relacje między kierunkami kształcącymi w zakresie prawa na wybranych uczelniach. Możemy zaobserwować niewielką spójność wewnętrzną zaprezentowanych kierunków, tzn. dość znaczne różnice między wynikami każdego kierunku na poszczególnych wymiarach. Np. prawo na UMCS odznacza się wysokim potencjałem naukowym i dostępem do źródeł naukowych, ale relatywnie słabszym umiędzynarodowieniem. Prawo na Krakowskiej Akademii im. Frycza-Modrzewskiego odznacza się wysokim stopniem informatyzacji, ale relatywnie niższym dostępem do źródeł naukowych czy umiędzynarodowieniem.





Informatyka - na tych wykresach możemy zaobserwować większą spójność wewnętrzną poszczególnych kierunków, np. informatyka w PJWSTK plasuje się na podobnym poziomie, jeśli chodzi o wszystkie wymiary poza dostępnymi dla studentów obiektami uczelnianymi.

1 2 3 4  następne »