Lingwista za pieniądze

Nie ten prestiż

To pierwszy argument jaki wysuwają osoby, dla których studia państwowe to jedyna droga do wyższego wykształcenia. Szkoła z kilkuletnią historią nie umywa się do uniwersytetu, który wykształcił już kilkadziesiąt pokoleń – zdają się mówić. Czy jednak wiekowość i tradycja szkoły są wyważonymi kryteriami wyboru sposobu dalszej nauki?
Szkoły prywatne zatrudniają często wykładowców z wyższych uczelni. Niektórzy nawet twierdzą, że zastrzyk gotówki jest dla profesorów dodatkową motywacją.

Placówki prywatne chcą przyciągnąć „potencjalnego klienta” uatrakcyjniając stale swoje oferty: nawiązują kontakty z uczelniami, również z zagranicy, podejmują z nimi współpracę. Wyższa Szkoła Lingwistyczna w Częstochowie oferuje możliwość zdobycia stopnia Master of Art of The University of Leeds wszystkim kończącym magisterskie studia podyplomowe. Prowadzone są wspólnie z York St. John College.

Kurs języka obcego

Utrwalił się stereotyp, że niepaństwowe szkoły językowe to kurs językowy, po ukończeniu którego dostaje się odpowiednie świadectwo. Programy szkół prywatnych i uniwersytetów są jednak do siebie zbliżone. Celem żadnej z nich nie jest nauka języka obcego w stopniu zaawansowanym. Przyszli studenci już podczas egzaminów wstępnych muszą się wykazać dużą znajomością języka, który później często staje się językiem wykładowym. Podczas studiów student ma poznać literaturę, historię i kulturę kraju, w którym danym językiem się operuje. Proponują te same specjalizacje – m.in. nauczycielską i translatorykę.
Nie znaczy to, że nic ich nie różni. Kandydatom na studia filologiczne uniwersytety dają możliwość wyboru spośród kilkunastu języków, nie tylko angielskiego i niemieckiego. Na uczelniach państwowych zazwyczaj po trzecim roku wybiera się specjalność. Po trzech latach nauki, szkołę prywatną kończy się z dyplomem licencjata już wyspecjalizowanego. Krótszy okres studiów może więc nieść ze sobą groźbę zbyt powierzchownego nauczania.

Nadal większość szkół prywatnych oferuje lepsze warunki do nauki – mniejsze grupy studentów, zajęcia z wykorzystaniem sprzętu komputerowego, wnętrza często przystosowane do niepełnosprawnych.

Licencjat – to za mało

„Z licencjatem nie zatrudnią mnie w liceum”. „Duże firmy nie zlecają tłumaczeń licencjatom”. „W dzisiejszych czasach licencjat to za mało”. Takie słowa można usłyszeć od znacznej części studentów. Licencjaci zaznaczają, że nie chcę na tym poprzestać, zaczynają studia magisterskie. - Licencjat daje możliwość podjęcia pracy, ale nie jest ona szczytem marzeń – mówi Marcin, student UAM – Satysfakcjonujące stanowisko będzie w zasięgu ręki gdy będę magistrem –dodaje z uśmiechem. Prywatne wyższe szkoły językowe oferują jedynie licencjat. Po trzech latach możemy tłumaczyć teksty lub uczyć w szkole podstawowej czy gimnazjum. Pracodawcy mają niestety większe wymagania. Aby im sprostać należy ukończyć uzupełniające studia magisterskie. I tu państwowe uczelnie wyższe dają szansę. Prawie na każdym uniwersytecie można zdobyć „magistra”. Mimo, że tytuł licencjata zdobyło się na innej uczelni można być absolwentem państwowego uniwersytetu. Przegrana w „pierwszym starciu”, tuż po maturze nie przekreśla szans na posiadanie mgr przed nazwiskiem

Do dzieła

Kontakty z obcokrajowymi uczelniami, zagraniczni wykładowcy, kameralne warunki do nauki, atrakcyjne praktyki – to dość droga przyjemność. Na jeden semestr trzeba przeznaczyć ok. 3 tys. zł., choć bywają i tańsze szkoły. Z drugiej jednak strony studia na uniwersytecie w trybie wieczorowym są w mniej więcej w „tej samej cenie”. Prywatne studium to dla Ciebie nie jest prestiżowy uniwersytet? Być może, po pierwszej nieudanej próbie, nie warto marnować całego roku czekając na następną szansę. Na początku lipca można znów spróbować swoich sił, tym razem w szkole prywatnej.