Znajdź kurs, studia, szkolenie

Sachem - bohaterowie

Autor: Henryk Sienkiewicz / Opracowała: Jolanta Wakulińska
26.02.2008 , aktualizacja: 11.06.2008 17:34
A A A Drukuj
Bohater pierwszoplanowy - sachem Czerwony Sęp

Jego zachowanie w cyrku i po przedstawieniu:

Dumny jak król, ma twarz jakby wykutą z miedzi, podobną do głowy orła, oczy świecą zimnym blaskiem, spokojne, niby obojętne - a złowrogie; na głowie ma pióropusz, za pasem topór i nóż do skalpowania, w ręku trzyma drąg, który służy do chwytania równowagi podczas chodzenia po drucie w cyrku.

Zachowanie sachema // Reakcja widowni

Wydaje okrzyk wojenny. // Tym, którzy wycinali Chiavattę, przypomina się wycie mordowanych, okrzyk Czarnych Wężów.

Zbliża się do niego dyrektor, jakby chciał go uspokoić. // Pocą się ze strachu.

Idzie po drucie, ma twarz coraz groźniejszą. // Niepokoją się, ale nikt nie przerywa.

Śpiewa pieśń wojenną po niemiecku: wołanie żałobne pełne drapieżnych akcentów, zapowiedź zemsty, ryk wściekłości. // Szmer na widowni: myślą o tym, jak się zemści; przestrach kobiet.

Nieludzkie wycie, wskoczył na kozioł pod żyrandolem, wzniósł drąg. // Myślą z przerażeniem, że rozbije świecznik i zaleje ich płonąca nafta. Z ich piersi wyrywa się okrzyk przerażenia.

Z areny rozlega się głośny okrzyk "stój!". // Zdziwienie widzów.

Znika w przejściu. Wraca na arenę i po niemiecku prosi błagalnym głosem o datek na ostatniego z plemienia Czarnych Wężów. // Kamień spada im z serca, to wszystko było w programie. Nie odmawiają datków, bo "ludzie mają serca".

Czytelnik jest na początku zdezorientowany, wydaje mu się, że w sachemie obudził się mściciel, mimo że wcześniej mowa jest o reakcji dyrektora cyrku na wieść, że sachem pochodzi z tych stron.

"Wiadomość ta wyprowadziła dyrektora w doskonały humor, mógł bowiem teraz na pewno liczyć na great attraction (...)". Dezorientacja wynika z dużego napięcia uczuciowego, jakie towarzyszy opisowi występu sachema (napięcie to powoduje m.in. narracja w czasie teraźniejszym). Od momentu, kiedy wódz prosi o datek, wiemy, że wszystko było wyreżyserowane. Potwierdza to jego zachowanie się po przedstawieniu (je knedle, pije piwo "Pod Złotym Słońcem").

Zachowanie sachema świadczy o zupełnym braku godności, upadku moralnym. Zarabia na tragedii swojego plemienia. Po piętnastu latach, które minęły od zagłady Chiavatty, Indianina przypomina tylko wyglądem. Po rzekomej pieśni zemsty objada się knedlami i pije piwo jak sprawcy jego losu. Takie zachowanie budzi niechęć, zasługuje na potępienie. Kto ponosi odpowiedzialność za zachowanie sachema? Kiedy zginęła Chiavatta, miał dopiero dziesięć lat, a zatem niewiele mógł pamiętać. Ludziom, którzy go wychowywali, zależało widocznie na zatarciu jego cech indiańskich. Największą odpowiedzialność ponoszą jednak sprawcy zagłady Czarnych Wężów. Stosunek autora do Niemców można odczytać ze sposobu przedstawienia ich przez narratora.

Bohaterowie drugoplanowi - niemieccy koloniści

Charakterystyka pośrednia:

Nie respektowali traktatów rządu stanowego Teksasu, przyznających Indianom ziemię "na wieczne czasy"; odbierali Czarnym Wężom ziemię, wodę i powietrze, w zamian przynosili im cywilizację, wymordowali śpiących mieszkańców Chiavatty, wezwawszy na pomoc Meksykanów (od 1821 do 1836 r. Teksas należał do Meksyku).

"Z mocy prawa lynchu" powieszono na placu miejskim dziewiętnastu ostatnich z pokolenia Czarnych Wężów i odtąd nic nie stało na przeszkodzie rozwojowi Antylopy. Na tym samym placu zbudowano zakład filantropijny, pastorowie uczyli "miłości bliźniego, poszanowania cudzej własności i innych cnót potrzebnych ucywilizowanemu społeczeństwu", przyjezdny prelegent miał odczyt o prawach narodów.

Charakterystyka bezpośrednia:

O mieszkańcach Antylopy (po piętnastu latach od tragedii Chiavatty) mówi narrator: "byli uczciwi, rządni, pracowici, systematyczni, otyli". Trudno w nich rozpoznać okrutnych wojowników - "są spokojni, powolni, mają filisterskie" (filister - człowiek o ciasnych poglądach, obojętny na dobro ogółu), "zalane tłuszczem twarze, rybie oczy. O ojczyźnie nie myślą więcej niż na to business pozwala, przede wszystkim dbają o wygody i dobre jedzenie". Opisując widzów w cyrku, narrator zwraca uwagę na "opasłe, przechylone w tył dla folgi podbródkom, głowy piwoszów". Narrator wyraża się o mieszkańcach Antylopy ironicznie, przedstawia ich karykaturalnie.

Skomentuj:

Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX