Znajdź kurs, studia, szkolenie

Fortepian Szopena - interpretacja

Mirosława Michalska
11.04.2008 , aktualizacja: 05.12.2014 13:30
A A A Drukuj
Wiersz Fortepian Szopena mówi o okrutnym akcie jakim było wyrzucenie przez okno fortepianu na którym grywał Chopin. Dokonali go carscy żołnierze, w ramach represji za manifestacje Polaków. Wiersz, choć opowiada o smutnym wydarzeniu, tak naprawdę podkreśla jak wielka była muzyka i twórczość kompozytora.
Nawiązania do mitów

W pierwszej części utworu podmiot liryczny przywołuje symbole oddające wielkość artysty oraz znaczenie jego twórczości dla narodu. Porównuje twórczość Szopena do muzyki Orfeusza (mitycznego twórcy, rozszarpanego przez zazdrosne nimfy - Pasje, ponieważ oddał swoje serce Eurydyce).

W trzeciej części opisuje rękę Szopena:

"Którego ręka... dla swojej białości

Alabastrowej - i wzięcia - i szyku -

I chwiejnych dotknięć jak strusiowe pióro -

Mięszała mi się w oczach z klawiaturą

Z słoniowej kości..."


Poeta przywołuje Pigmaliona - niezwykłego rzeźbiarza, który miłością ożywił posąg Galatei.

Przywołanie mitów Orfeusza i Pigmaliona jest wyrazem hołdu złożonego Szopenowi.

W części IV muzyka Szopena kojarzy się podmiotowi lirycznemu z prostotą peryklejską, łączy najpiękniejszą epokę kultury Grecji z odrodzeniem się sztuki w domu modrzewiowym, w którym urodził się Szopen - geniusz. Norwid widzi narodowy charakter muzyki Szopena, dostrzega dziedzictwo pokoleń i kultur. Muzyka jego brzmi nawet wtedy, gdy przestaje grać.

W części VII podmiot liryczny nie zwraca się wprost do adresata. Monolog wewnętrzny jest filozoficzną zadumą nad dziełami genialnych twórców, którzy dążą do doskonałości swej sztuki (rzeźbiarz grecki Fidiasz, dramaturg Ajschylos, psalmista Dawid i Szopen).

Sztuka Szopena zyskuje tu miano doskonałej i skończonej.

W VIII, IX i X części wiersza podmiot liryczny zwraca się do artysty, a właściwie do jego ducha, który błąka się po ulicach Warszawy w czasie manifestacji patriotycznych poprzedzających powstanie styczniowe.

Pokazuje przejmującą wizję zniszczenia fortepianu mistrza:

"Lecz Ty? - lecz ja? - uderzmy w sądne pienie,

Nawołując: "C i e s z s i ę, p ó ź n y w n u k u!...

J ę k ł y - g ł u c h e k a m i e n i e :

I d e a ł - s i ę g n ą ł b r u k u" - -"


Fortepian jako symbol

Zniszczony fortepian - symbol najwspanialszej sztuki narodowej - został zniszczony, poniżony. W utworze tym można się doszukać refleksji, że oto znowu wszystko, co jest wielkie, co budzi do działania, spotyka się z niezrozumieniem i gniewem.

Ironia historii sprawia, że czyn w zamierzeniu bestialski staje się symbolem wielkości muzyki Chopina. Ma ona, według podmiotu lirycznego, siłę podnoszenia rzeczywistości do ideału, jest: "Doskonałym-wypełnieniem".

Zobacz także

Zobacz więcej na temat:

Skomentuj:
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX