Znajdź kurs, studia, szkolenie

Cyprian Kamil Norwid - biografia

Autor: Cyprian Norwid / Opracowała: Mirosława Michalska
14.04.2008 , aktualizacja: 30.05.2008 15:38
A A A Drukuj
Cyprian Kamil Norwid

Cyprian Kamil Norwid

Cyprian Kamil Norwid

Cyprian Kamil Norwid pochodził z ubogiej rodziny szlacheckiej. Urodził się 24 września 1821 r. we wsi Laskowo-Głuchy na Mazowszu. Miał czworo rodzeństwa. W wieku czterech lat został osierocony przez matkę, jego ojciec w 1831 r. przeniósł się do Warszawy. Od wczesnej młodości Cyprian Kamil Norwid interesował się literaturą i malarstwem. Kształcił się w gimnazjum na Lesznie, następnie w malarskiej szkole Aleksandra Kokulara, a potem u Jana K. Minasowicza. W 1842 r. wyjechał do Drezna, Monachium, Florencji, gdzie studiował rzeźbę oraz rytownictwo, odwiedzał kościoły, zwiedzał muzea, spotykał się z artystami. Podczas pobytu we Włoszech zakochał się w pięknej Marii Kalergis. Niestety nie była to odwzajemniona miłość. Uczucie to miało wpływ na twórczość przyszłego poety. W 1846 roku, podejrzany o związki antycarskimi spiskami, Cyproan Kamil Norwid zostaje osadzony w więzieniu. Po uwolnieniu swoje życie związał z Wielką Emigracją. Udał się za Kalergis do Rzymu, gdzie poznał Adama Mickiewicza i Zygmunta Krasińskiego, pisał wiersze i traktaty filozoficzno-społeczne. W 1849 roku pojechał za ukochaną do Paryża, tam poznał Juliusza Słowackiego, Fryderyka Chopina oraz Iwana Turgieniewa. Cypriana Kamila Norwida nękały trudności finansowe, nie był kochany, recenzje jego utworów były nieprzychylne. To wszystko wpłynęło na stan jego zdrowia. Pisał jednak nadal oraz pracował dorywczo w celach zarobkowych. W lutym 1853 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako grafik. Gdy stracił tę pracę, ponownie popadł w kłopoty finansowe.

Cyproan Kamil Norwid wrócił do Europy wraz z księciem Marcelim Lubomirskim. Przez Londyn dojechał do Paryża, gdzie z trudem utrzymywał się z niewielkich honorariów. Żył w osamotnieniu, był chory na gruźlicę, głuchy. Ostatnie lata życia (1877-1883) spędził w Domu św. Kazimierza na peryferiach Paryża - przytułku dla polskich emigrantów. Opiekował się nim Michał Zaleski również mieszkaniec tego przytułku. Umarł 23 maja 1883 roku. Pogrzeb odbył się 25 maja na cmentarzu w Ivry koło Paryża.

Zobacz więcej na temat:

Skomentuj:
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX