Znajdź kurs, studia, szkolenie

Zemsta

Autor: Aleksander Fredro / Opracowała: Anna Michalska
07.05.2008 , aktualizacja: 06.02.2009 15:08
A A A Drukuj
Komedia Aleksandra Fredry "Zemsta" powstała w 1834 roku.

Przeczytaj biografię Aleksandra Fredry

Inspiracją do jej napisania były znalezione przez pisarza XVII-wieczne akta z procesów sądowych właścicieli zamku w Odrzykoniu pod Krosnem: Piotra Firleja i Jana Skotnickiego. Mieszkali w jednym zamku i ciągle dochodziło między nimi do awantur i zatargów. Spór mężczyzn zakończył się ślubem syna wojewody Firleja z kasztelanką Skotnicką. Aleksander Fredro wykorzystał tę historię, pisząc ,,Zemstę".

Przeczytaj więcej o genezie "Zemsty" Aleksandra Fredry

Zobacz omówienie "Pana Tadeusza"

Treść komedii:

Akt I

Cześnik siedzi w pokoju, w zamku i czyta papiery, obok niego stoi Dyndalski. Maciej Raptusiewicz zastanawia się, czy ożenić się z Klarą, czy z Podstoliną. Ze względu na większe dochody wdowy (Podstoliną), z nią wiąże swe małżeńskie plany. Na scenie pojawia się Papkin opowiadający o swych bohaterskich czynach. Przy śniadaniu Cześnik powiadamia Papkina, że będzie on jego posłańcem do Rejenta Milczka. Papkin ma również przeprowadzić rozmowę z Podstoliną o małżeństwie.

Podstolina obiecuje Cześnikowi swoją rękę.

Ludzie Rejenta naprawiają mur graniczny, oburzony Cześnik nakazuje Papkinowi przepędzenie murarzy.

Klara spotyka się z Wacławem, młodzi wyznają sobie miłość. Przeszkodą w zawarciu małżeństwa mogą być kłótnie pomiędzy ojcem Wacława (Rejentem) a stryjem Klary (Cześnikiem).

Rejent i Cześnik obserwują z okien przepędzanych kijami murarzy. Cześnik chce zastrzelić Rejenta. Milczek wyskakuje przez okno, Raptusiewicz uznaje takie postępowanie za tchórzostwo. Papkin wygraża nieobecnym przeciwnikom. Wacław udaje przestraszonego i oddaje się w niewolę Papkinowi.

Akt II

Papkin przyprowadza Wacława do Cześnika. Raptusiewicz nakazuje wyrzucić syna Rejenta. Wacław nie chce odejść, oświadcza Papkinowi, że kocha Klarę. Za zachowanie milczenia obiecuje sakiewkę złota. Klara, która podsłuchała rozmowę, radzi, żeby Wacław poprzez Podstolinę próbował wpłynąć na Cześnika. Podstolina rozpoznaje w Wacławie byłego adoratora, księcia Radosława. Wacław wyznaje jej prawdę o sobie. Podstolina wybacza mu, deklaruje miłość i ukrywa w swoich pokojach.

Papkin spotyka się z Klarą, której wyznaje miłość. Dziewczyna kpi z niego. Cześnik postanawia wyzwać Rejenta na pojedynek. Wiadomość Milczkowi ma dostarczyć Papkin.

Akt III

Rejent Milczek namawia murarzy do złożenia fałszywych zeznań przeciwko Cześnikowi. Postanawia ożenić Wacława z Podstoliną, nie wyraża zgody na ślub Klary i Wacława.

Do Rejenta przychodzi Papkin z wyzwaniem na pojedynek. Chwali się swoją odwagą, obraża Milczka. Rejent grozi, że wyrzuci go przez okno. Wystraszony posłaniec wyznaje prawdę o celu swej misji. Wtedy pojawia się Podstolina, która zgadza się poślubić Wacława. Papkin namawia ją, by wróciła do Cześnika. Ona odmawia. Papkin zostaje wyrzucony.

Akt IV

Trwają przygotowania do wesela. Cześnik nakazuje Śmigalskiemu dostarczyć zaproszenia na ślub. Papkin przynosi odpowiedź od Rejenta. Maciej Raptusiewicz chce uniemożliwić małżeństwo Podstoliny. Dyktuje Dyndalskiemu list, który miała jakoby pisać Klara do Wacława. Jednak nie udaje im się go napisać.

Papkin żegna się ze światem, sądzi, że został otruty przez Milczka winem. Pisze testament oraz wyjawia Cześnikowi, kim był wzięty do niewoli ,, komisarz". Cześnik posyła po Wacława. Zatrzymuje go u siebie i przedstawia swoje warunki: zamknięcie w więzieniu lub ślub z Klarą. Wacław wybiera drugą możliwość. Rejent dowiaduje się o ślubie.

W końcowej scenie okazuje się, że majątek Podstoliny należał do Klary. Cześnik i Rejent godzą się, Papkin drze swój testament. Rejent błogosławi Klarę i Wacława.

Przeczytaj więcej o lekturach i autorach romantyzmu





Podręczniki i lektury - kup i sprzedaj, korzystając z naszych darmowych ogłoszeń.

Zobacz więcej na temat:

Skomentuj:

Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX