Karta wybranych wzorów i stałych matematycznych
|
WARTOŚĆ BEZWZGLĘDNA |
| Wartość bezwzględną liczby rzeczywistej x definiujemy wzorem: |
![]() |
Liczba |x| jest to odległość na osi liczbowej punktu x od punktu 0. W szczególności: |
![]() Dla dowolnych liczb x, y mamy: |
|
|
Dla dowolnych liczb a oraz r, gdzie r ³ 0, mamy warunki równoważne |
|
|
| POTĘGI I PIERWIASTKI |
| Niech n będzie liczbą całkowitą dodatnią. Dla dowolnej liczby a definiujemy jej n-tą potęgę: |
|
|
Pierwiastkiem arytmetycznym stopnia n liczby a ³ 0 nazywamy liczbę b ³ 0 taką, że: |
|
|
W szczególności dla dowolnej liczby a zachodzi równość: ![]() |
Jeżeli a<0 oraz liczba n jest nieparzysta, to oznacza liczbę b<0 taką, że: ![]() |
| Pierwiastki stopni parzystych z liczb ujemnych nie istnieją. |
|
--- |
| Niech m, n będą liczbami całkowitymi dodatnimi. Definiujemy: |
![]() |
| Niech r, s będą dowolnymi liczbami rzeczywistymi. Jeśli a>0 i b>0, to zachodzą równości: |
![]() |
| Jeżeli wykładniki r, s są liczbami całkowitymi, to powyższe wzory obowiązują dla wszystkich |
|
SYMBOL NEWTONA |
| Silnią liczby całkowitej dodatniej n nazywamy iloczyn kolejnych liczb całkowitych: n! = 1*2*3*...*n |
| Ponadto przyjmujemy umowę, że 0!=1 |
| Dla dowolnej liczby całkowitej n ³ 0 zachodzi związek: (n+1)!=n!*(n+1) |
|
--- |
Dla liczb całkowitych n,k spełniających warunki definiujemy symbol Newtona: |
|
|
| Zachodzą równości: |
|
|
![]() |
| DWUMIAN NEWTONA |
Dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej n oraz dla dowolnych liczb a,b mamy: |
|
|
|
WZORY SKRÓCONEGO MNOŻENIA |
Z dwumianu Newtona dla n=2 oraz n=3 otrzymujemy dla dowolnych liczb a,b: |
|
|
|
--- |
| Dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej n oraz dowolnych liczb a,b zachodzi wzór: |
|
|
| W szczególności: |
|
|
| CIĄGI |
| Ciąg arytmetyczny |
| Wzór a n-ty wyraz ciągu arytmetycznego o danym pierwszym wyrazie a1 i różnicy r: |
|
|
Wzór na sumę początkowych n wyrazów ciągu arytmetycznego: |
|
|
| Między sąsiednimi wyrazami ciągu arytmetycznego zachodzi związek: |
|
|
| Ciąg geometryczny |
| Wzór na n-ty wyraz ciągu geometrycznego o danym pierwszym wyrazie a1 i ilorazie q: |
|
|
Wzór na sumę początkowych n wyrazów ciągu geometrycznego: |
|
|
| Między sąsiednimi wyrazami ciągu geometrycznego zachodzi związek: |
|
|
| Procent składany |
| Jeżeli kapitał początkowy K złożymy na n lat w banku, w którym oprocentowanie lokat wynosi p% w skali rocznej, to kapitał końcowy Kn wyraża się wzorem: |
|
|
| Granica ciągu |
![]() |
![]() |
![]() |
|
--- |
Jeżeli (an), n ³ 1, jest nieskończonym ciągiem geometrycznym o ilorazie |q|<1, to ciąg sum jego początkowych wyrazów ma granicę: |
|
|
|
FUNKCJA KWADRATOWA |
| Postać ogólna funkcji kwadratowej: |
|
|
| Wzór każdej funkcji kwadratowej można doprowadzić do postaci kanonicznej: |
|
|
| pomocnej przy tworzeniu wykresu. |
| Wykresem funkcji kwadratowej jest parabola o wierzchołku w punkcie o współrzędnych: |
|
|
| Ramiona paraboli są skierowane do góry gdy a>0, do dołu, gdy a<0. |
| Liczba miejsc zerowych funkcji kwadratowej, czyli liczba pierwiastków równania |
zależy od wyróżnika: ![]() |
| - jeżeli D<0, to funkcja kwadratowa nie ma miejsc zerowych (równanie kwadratowe nie ma pierwiastków rzeczywistych) |
| - jeżeli D=0, to funkcja kwadratowa ma jedno miejsce zerowe (równanie kwadratowe ma jeden podwójny pierwiastek) |
| - jeżeli D>0, to funkcja kwadratowa ma dwa miejsca zerowe (równanie kwadratowe ma dwa pierwiastki): |
|
|
Jeżeli D³0, to wzór funkcji kwadratowej można doprowadzić do postaci iloczynowej: ![]() |
| Wzory Viéte'a: |
![]() |
| LOGARYTMY |
| Niech a>0 i a¹1. Logarytmem logac liczby c>0 przy podstawie a nazywamy wykładnik b potęgi, do której należy podnieść podstawę a, aby otrzymać liczbą c: |
|
|
| Równoważnie: |
|
|
| Dla dowolnych liczb x>0, y>0 oraz r zachodzą wzory: |
![]() ![]() ![]() |
| Wzór na zmianę podstawy logarytmu: |
![]() |
|
POCHODNA FUNKCJI |
![]() |
| Pochodne niektórych funkcji: |
![]() |
| gdzie r¹0, zaś a,b,c - dowolne liczby rzeczywiste. |
| Równanie stycznej |
| Jeżeli funkcja f ma pochodną w punkcie x0, to równanie stycznej wykresu funkcji f w punkcie (x0,f(x0)) dane jest wzorem: |
|
|
|
GEOMETRIA ANALITYCZNA |
| Odcinek |
| Długość odcinka o końcach w punktach |
![]() ![]() |
Wektory |
![]() |
| Prosta |
| Równanie ogólne prostej: Ax + By + C = 0, |
| gdzie A2 + B2 ¹0 (tj. współczynniki A,B nie są równocześnie równe 0) |
Jeżeli A=0, prosta jest równoległa do osi Ox; jeżeli B=0, prosta jest równoległa do osi Oy; jeżeli C = 0, to prosta przechodzi przez początek układu współrzędnych;
Jeżeli prosta nie jest równoległa do osi Oy, to ma ona równanie kierunkowe: Liczba a to współczynnik kierunkowy prostej: |
Współczynnik b wyznacza na osi Oy punkt, w którym dana prosta ją przecina. |
Równanie prostej, przechodzącej przez dwa dane punkty ![]() |
|
|
| Prosta i punkt |
| Odległość punktu P=(x0,y0) od prostej o równaniu Ax + By + C = 0 dana jest wzorem: |
|
|
| Para prostych |
| Dwie proste o równaniach kierunkowych |
![]() |
| - są równoległe, gdy a1 = a2 |
| - są prostopadłe, gdy a1a2=-1 |
| - tworzą kąt j taki, że:
|
| Jeżeli proste dane są równaniami w postaci ogólnej: |
| A1x + B1y + C1 = 0 A2x + B2y + C2 = 0 |
| to odpowiednio: |
| - są równoległe gdy A1B2 - A2B1 =0 |
| - są prostopadłe gdy A1A2 - B1B2 =0 |
| - tworzą kąt j taki, że:
|
| Trójkąt |
| Pole trójkąta ABC o wierzchołkach A=(xAyA), B=(xByB), C=(xCyC) dane jest wzorem: |
|
|
| Środek ciężkości trójkąta ABC, czyli punkt przecięcia jego środkowych, ma współrzędne: |
|
|
| Przekształcenia geometryczne |
- przesunięcie o wektor przekształca punkt (x,y) na punkt (x + a, y + b) |
| - symetria względem osi Oy przekształca punkt (x , y) na punkt (-x , y) |
| - symetria względem punktu (a,b) przekształca punkt (x,y) na punkt (2a-x, 2b-y) |
| - jednokładność o środku w punkcie (0,0) i skali s¹0 przekształca punkt (x,y) na punkt (sx, sy) |
Równanie okręgu |
| Równanie okręgu o środku w punkcie (a,b) i promieniu r: |
lub ![]() |






stopnia n liczby a

oznacza liczbę b<0 taką, że: 


definiujemy symbol Newtona:







początkowych n wyrazów ciągu arytmetycznego:


początkowych n wyrazów ciągu geometrycznego:





ma granicę:



zależy od wyróżnika: 















Jeżeli A=0, prosta jest równoległa do osi Ox; jeżeli B=0, prosta jest równoległa do osi Oy; jeżeli C = 0, to prosta przechodzi przez początek układu współrzędnych;








przekształca punkt (x,y) na punkt (x + a, y + b)
lub 
